|
ويژگيهاي جغرافيايي، تاريخي، سياسي و اداري شهرستان
مياندوآب:
ويژگيهاي جغرافياي تاريخي شهرستان مياندوآب
:
مياندوآب بدليل واقع شدن در ميان زرين رود و سيمينهرود به اين اسم
نامگذاري شده است. در طول تاريخ اقوام مختلفي چون مادها، ماناها،
اورارتوها، كردها و سلجوقيان، تركها و مغولها در اين نواحي سكونت
يافتهاند. «خواندمير» در حبيبالسير به جنگ بين آپاراخان وخواجه
غياثالدين محمد اشاره كرده و چنين مينويسد: در حوالي زرينهرود هر دو
لشكر به هم رسيده و پس از پيروزي آپاراخان هلاكوخان مغول قريه حسينآباد را
كه در چند كيلومتري جنوب مياندآب ميباشد به پايتخت تابستاني انتخاب كرده و
زرينهرود را به افتخار پسر چنگيزخان جغتاي (جغتو) نامگذاري نمود.
ويژگيهاي سياسي و اداري شهرستان مياندوآب :
اين شهرستان در 164 كيلومتري جنوبشرقي مركز استان آذربايجانغربي (اروميه)
و بين شهرستانهاي بوكان و مهاباد و شاهيندژ و ملكان واقع گرديده است. و
آبهاي درياچه اروميه شمالغربي آن را تشكيل ميدهد و حدود شمالي آن مرز
مشترك آذربايجانشرقي را دربر ميگيرد و داراي سه بخش به نامهاي
مرحمتآباد، مركزي و باروق و 11 دهستان ميباشد، بخش مرحمتآباد با
دهستانهاي مرحمتآباد شمالي و مرحمتآباد مياني، بخش مركزي با دهستانهاي
زرينهرود، زرينهرود جنوبي، زرينهرود شمالي، مرحمتآباد،
مرحمتآبادجنوبي، مكريان شمالي و ... .
بخش باروق با دهستانهاي باروق، آجرلوي شرقي و آجرلوي غربي .
تقسيمات
شهرستان مياندوآب به تفكيك بخش و دهستان در سال 1379
|
نام مركز |
تعداد روستاها |
مساحت
(كيلومترمربع ) |
نام
بخش / دهستان |
|
خالي از سكنه |
داراي سكنه
|
جمع |
|
مياندوآب |
1 |
193 |
194 |
035/2233 |
كل شهرستان |
|
چهار برج
چهاربرج
فيروزآباد |
-
-
- |
15
5
6 |
15
9
6 |
179/207
447/92
733/114 |
مرحمتآباد
مرحمتآبادشمالي
مرحمتآباد مياني |
|
|
|
مياندوآب
بكتاش
سرچنار
شيبلوي سفلي
گوكتپه خالصه
للكلو
حاجيحسن |
-
-
-
-
-
-
- |
110
20
12
14
12
21
31 |
110
20
12
14
12
21
31 |
518/1011
321/76
336/145
899/107
947/59
782/378
235/243 |
مركزي
زرينهرود
زرينهرود جنوبي
زرينهرود شمالي
مرحمتآباد
مرحمتآباد جنوبي
مكريان شمالي |
|
باروق
باروق
تخطالو
قرقچي |
1
-
1
- |
68
18
26
24 |
69
18
27
24 |
338/1014
428/319
586/477
324/217 |
باروق
باروق
آجرلوي شرقي
آجرلوي غربي |
ويژگيهاي جغرافياي طبيعي شهرستان مياندوآب :
ـ موقعيت، حدود و وسعت شهرستان مياندوآب :
شهرستان مياندوآب با وسعت 223300 هكتار حدود 18/4 درصد از سطح استان را به
خود اختصاص ميدهد. اين شهرستان در محدوده ارتفاع 1000 تا بيش از 2000 متر
از سطح دريا ميباشد. از سطح
شهرستان 33/11 درصد را تپهها و 67/88 درصد بقيه را اراضي دشتي، سيلابي و
... تشكيل ميدهند و از نظر موقعيت جغرافيايي در 46 درجه و 6 دقيقه طول
جغرافيايي و 36 درجه و 46 دقيقه عرض جغرافيايي قرار گرفته است.
ـ كوههاي شهرستان مياندوآب :
شهرستان مياندوآب از نظر توپوگرافي، تپه ماهوري و جلگهاي است. بجز در شرق
مياندوآب در دامنههاي سهند درآن واقع است اكثراً تپه ماهوري و هرچه به طرف
شهر مياندوآب نزديك ميشويم از ارتفاع آنان كاسته ميشود.
بلندترين ارتفاع كوههاي مرز آذربايجانشرقي و غربي در محل ربط با ارتفاع
2832 متر است و كوههاي جانآقا، عثمان اولن، آيدشه و ارتفاعات نوروز لو (سد
انحرافي نوروزلو در پاي اين كوه بر روي زرينهرود احداث شده) 1450 متر
ارتفاع دارند. همچنين كوه قشلاقلو با ارتفاع 1370 متر و ارتفاعات خطايي در
اطراف تالاب چنگيزگلي با ارتفاع 1450 متر و كوه تلخاب يا قزل كوه در حد
فاصل مهاباد و مياندوآب با ارتفاع 1645 متر ميباشد.

ارتفاعات
نوروزلو شهرستان مياندوآب

نمايي از كوههاي جان آقا در مياندوآب
ـ دشتهاي شهرستان مياندوآب :
در شهرستان مياندوآب، دشت مياندوآبغربي، مياندوآب شرقي و باروق واقع شده
است كه در مورد اين دشتها توضيحاتي ارائه ميگردد.

نقشة پراكنش دشتهاي جنوب استان
ـ دشت مياندوآبغربي :
دشت مياندوآبغربي مساحتي برابر 47100 هكتار دارد و در جنوب درياچه اروميه
واقع شده و داراي 75 پارچه آبادي ميباشد. عمدهترين محدوديتهاي اراضي قابل
كشت آبي در اين دشت مربوط به مسائل شوري، ماندابي و عوامل كيفي خاك است.
رودخانه سيمينهرود در محل ساري قميش از دشت حاجيآباد خارج شده و به دشت
مياندوآبغربي وارد ميشود و اين دشت را آبيلري ميكند.
ـ دشت مياندوآبشرقي :
دشت مياندوآبشرقي با مساحتي 32300 هكتار در جنوب و جنوبشرقي درياچه
اروميه قرار گرفته است. آب زرينهرود كه زهكش اصلي اين دشت را تشكيل
ميدهد در محل سد نوروزلو ذخيره شده و بصورت منظم مورد استفاده مصارف
كشاورزي اراضي آبخور در پاييندست قرار ميگيرد.

ـ دشت باروق :
دشت باروق با مساحت 14200 هكتار در شمال دشت شاهيندژ و جنوبشرقي درياچه
اروميه قرار گرفته است. عمدهترين محدوديت اراضي قابل آبياري اين دشت
محدوديت از نظر جنس خاك و توپوگرافي ميباشد. محصولات كشاورزي اصلي در كشت
آبيگندم و جو و در كشت ديم نيز گندم و جو ميباشد. از نظر آب سطحي قوري
چاي رژيم اصلي اين دشت به حساب ميآيد. از آب زرينهرود نيز به وسيله سد
انحرافي نوروزلو براي آبياري زمينهاي دشت باروق استفاده ميشود. ضمناً از
آبهاي زيرزميني نيز در اين دشت استفاده ميگردد.
|