صفحه اصلی > آرشیو معرفی شهرستان                                                          صفحه            3       5

 

ويژگيهاي جغرافيايي، تاريخي، سياسي و اداري شهرستان مياندوآب:

ويژگيهاي جغرافياي تاريخي شهرستان مياندوآب :

مياندوآب بدليل واقع شدن در ميان زرين‌ رود و سيمينه‌رود به اين اسم نامگذاري شده است. در طول تاريخ اقوام مختلفي چون مادها، ماناها، اورارتوها، كردها و سلجوقيان، ترك‌ها و مغول‌ها در اين نواحي سكونت يافته‌اند. «خواندمير» در حبيب‌السير به جنگ بين آپاراخان وخواجه غياث‌الدين محمد اشاره كرده و چنين مي‌نويسد: در حوالي زرينه‌رود هر دو لشكر به هم رسيده و پس از پيروزي آپاراخان هلاكوخان مغول قريه حسين‌آباد را كه در چند كيلومتري جنوب مياندآب مي‌باشد به پايتخت تابستاني انتخاب كرده و زرينه‌رود را به افتخار پسر چنگيزخان جغتاي (جغتو) نامگذاري نمود.

ويژگيهاي سياسي و اداري شهرستان مياندوآب :

اين شهرستان در 164 كيلومتري جنوب‌شرقي مركز استان آذربايجان‌غربي (اروميه) و بين شهرستان‌هاي بوكان و مهاباد و شاهين‌دژ و ملكان واقع گرديده است. و آب‌هاي درياچه اروميه شمال‌غربي آن را تشكيل مي‌دهد و حدود شمالي آن مرز مشترك آذربايجان‌شرقي را دربر مي‌گيرد و داراي سه بخش به نامهاي مرحمت‌آباد، مركزي و باروق و 11 دهستان مي‌باشد، بخش مرحمت‌آباد با دهستانهاي مرحمت‌آباد شمالي و مرحمت‌آباد مياني، بخش مركزي با دهستانهاي زرينه‌رود، زرينه‌رود جنوبي، زرينه‌رود شمالي، مرحمت‌آباد، مرحمت‌آبادجنوبي، مكريان شمالي و ... .

بخش باروق با دهستانهاي باروق، آجرلوي شرقي و آجرلوي غربي .

 تقسيمات شهرستان مياندوآب به تفكيك بخش و دهستان در سال 1379

 

نام ‌مركز

تعداد روستاها

مساحت

(كيلومترمربع )

نام

بخش / دهستان

خالي از سكنه

داراي سكنه

جمع

مياندوآب

1

193

194

035/2233

كل شهرستان

چهار برج

چهاربرج

فيروزآباد

-

-

-

15

5

6

15

9

6

179/207

447/92

733/114

مرحمت‌آباد

مرحمت‌آباد‌شمالي

مرحمت‌آباد مياني

 

مياندوآب

بكتاش

سرچنار

شيبلوي سفلي

گوك‌تپه خالصه

للكلو

حاجي‌حسن

-

-

-

-

-

-

-

110

20

12

14

12

21

31

110

20

12

14

12

21

31

518/1011

321/76

336/145

899/107

947/59

782/378

235/243

مركزي

زرينه‌رود

زرينه‌رود جنوبي

زرينه‌رود شمالي

مرحمت‌آباد

مرحمت‌آباد جنوبي

مكريان شمالي

باروق

باروق

تخطالو

قرقچي

1

-

1

-

68

18

26

24

69

18

27

24

338/1014

428/319

586/477

324/217

باروق

باروق

آجرلوي شرقي

آجرلوي غربي

 

ويژگيهاي جغرافياي طبيعي شهرستان مياندوآب :

ـ موقعيت، حدود و وسعت شهرستان مياندوآب :

شهرستان مياندوآب با وسعت 223300 هكتار حدود 18/4 درصد از سطح استان را به خود اختصاص مي‌دهد. اين شهرستان در محدوده ارتفاع 1000 تا بيش از 2000 متر از سطح دريا مي‌باشد. از سطح
شهرستان 33/11 درصد را تپه‌ها و 67/88 درصد بقيه را اراضي دشتي، سيلابي و ... تشكيل مي‌دهند و از نظر موقعيت جغرافيايي در 46 درجه و 6 دقيقه طول جغرافيايي و 36 درجه و 46 دقيقه عرض جغرافيايي قرار گرفته است.

 

ـ كوههاي شهرستان مياندوآب :

شهرستان مياندوآب از نظر توپوگرافي، تپه ماهوري و جلگه‌اي است. بجز در شرق مياندوآب در دامنه‌هاي سهند درآن واقع است اكثراً تپه ماهوري و هرچه به طرف شهر مياندوآب نزديك مي‌شويم از ارتفاع آنان كاسته مي‌شود.

بلندترين ارتفاع كوه‌هاي مرز آذربايجان‌شرقي و غربي در محل ربط با ارتفاع 2832 متر است و كوههاي جان‌آقا، عثمان اولن، آيدشه و ارتفاعات نوروز لو (سد انحرافي نوروزلو در پاي اين كوه بر روي زرينه‌رود احداث شده) 1450 متر ارتفاع دارند. همچنين كوه قشلاق‌لو با ارتفاع 1370 متر و ارتفاعات خطايي در اطراف تالاب چنگيزگلي با ارتفاع 1450 متر و كوه تلخاب يا قزل كوه در حد فاصل مهاباد و مياندوآب با ارتفاع 1645 متر مي‌باشد.

 ارتفاعات نوروزلو شهرستان مياندوآب

 

نمايي از كوههاي جان آقا در مياندوآب 

 

ـ دشت‌هاي شهرستان مياندوآب :

در شهرستان مياندوآب، دشت مياندوآب‌غربي، مياندوآب شرقي و باروق واقع شده است كه در مورد اين دشتها توضيحاتي ارائه مي‌گردد.

نقشة پراكنش دشتهاي جنوب استان  

 

ـ دشت مياندوآب‌غربي :

دشت مياندوآب‌غربي مساحتي برابر 47100 هكتار دارد و در جنوب درياچه اروميه واقع شده و داراي 75 پارچه آبادي مي‌باشد. عمده‌ترين محدوديتهاي اراضي قابل كشت آبي در اين دشت مربوط به مسائل شوري، ماندابي و عوامل كيفي خاك است.

رودخانه سيمينه‌رود در محل ساري قميش از دشت حاجي‌آباد خارج شده و به دشت مياندوآب‌غربي وارد مي‌شود و اين دشت را آبيلري مي‌كند.

 

ـ دشت مياندوآب‌شرقي :

دشت مياندوآب‌شرقي با مساحتي 32300 هكتار در جنوب و جنوب‌شرقي درياچه اروميه قرار گرفته است. آب زرينه‌رود كه زه‌كش اصلي اين دشت را تشكيل مي‌دهد در محل سد نوروزلو ذخيره شده و بصورت منظم مورد استفاده مصارف كشاورزي اراضي آبخور در پايين‌دست قرار مي‌گيرد.

 

ـ دشت باروق :

دشت باروق با مساحت 14200 هكتار در شمال دشت شاهين‌دژ و جنوب‌شرقي درياچه اروميه قرار گرفته است. عمده‌ترين محدوديت اراضي قابل آبياري اين دشت محدوديت از نظر جنس خاك و توپوگرافي مي‌باشد. محصولات كشاورزي اصلي در كشت آبي‌گندم و  جو و در كشت ديم نيز گندم و جو مي‌باشد. از نظر آب سطحي قوري چاي رژيم اصلي اين دشت به حساب مي‌آيد. از آب زرينه‌رود نيز به وسيله سد انحرافي نوروزلو براي آبياري زمين‌هاي دشت باروق استفاده مي‌شود. ضمناً از آبهاي زيرزميني نيز در اين دشت استفاده مي‌گردد.

 

 
 

صفحه            3       5

 
 

 

امام حسين(ع): پايبندي بر پيمان، جوانمردي است.

Powered  by  D.A.E